Их хаантны зүүд (ирээдүйд зовнисон нь)

Уурга нь уртын удамсан, хөвүүн минь чи даанч дээ
Ухаан заяаг чинь хөтөлсөн сөн, хөврүүлж юунд алдав даа
Уужуу хуйвтын урагсан, хөөрөл цэнгэлд ташуурав уу
Улс гэрийн амгалан гэр хотлоор эвдэгсэн гэх юм
Үргэлжлүүлэн унших

Advertisements
Posted in Шүлэг | Сэтгэгдэл бичих

Их хаантны зүүд (өнгөрсөн цагт шаналсан нь)

Саруул ордноо анир чимээгүй ноёрхож
Саран өөд сарайлгаж жад атгасан харуул ч үл хөдөлнө
Сатаарч дэнд наадсан эрвээхэйн далавчнаас өөр
Салхины ч чимээгүй налайж их өргөө дүнсийнэ 
Үргэлжлүүлэн унших

Posted in Шүлэг | Сэтгэгдэл бичих

Харьд ажиллаж буй эрхэм лугаа уулзсан бичлэг

Хязгаар Монголын агаарын ганц үүдээр гараад
“Хөх манхан тэнгэрийг эзэгнэнхэн” ниссээр
Хол газар усны эхэнд, хүний нутагт
“Хүндэт өвгөн ах нь хүрээд ирлээ” бас л…

Үргэлжлүүлэн унших

Posted in Шүлэг | Сэтгэгдэл бичих

Сарны доор ганцаардаж дуулсан дуулал

Шүүдэр алгадаж өссөн хөлөөр
Сүргийн араас гүйж байсан хурдаар
Шуугиант бага нас харван өнгөрөөд
Сая мэдэхнээ хөгширч явнаа…
Үргэлжлүүлэн унших

Posted in Шүлэг | Сэтгэгдэл бичих

Шартаж сэрээд айлын аниатай хүүрнэсэн үгс

Ам цангасандаа эрт л сэрсийм сан
Амьтан  хүн нь босчихсон байдаг хөдөө юм санж
Ажил төрөл багатай л харагдсан сан
Айл хотлоороо бужигнаж байдаг хөдөө  юм санж 
Үргэлжлүүлэн унших

Posted in Шүлэг | Сэтгэгдэл бичих

Залхуу Монгол дүүдэйгийн замбараагүй хэлсэн үгс

“Хот гэдэг их айлаа”
Хогондоо дарагдсан залхуу айлаа…
Хоосорох завгүй зочны өргөө
Хөөрөх өндөрлөгтэй оддын буудалаа… 
Үргэлжлүүлэн унших

Posted in Шүлэг | Сэтгэгдэл бичих

Согтуу Монгол агаагын сархадын бал

Хатуу өвлийн тэсгим хүйтнээс
Харьж буцаагүй миний ард
Халуун жаргалын охь шимснээр
Хүрээгүй диваажинд шууд орчихдог юм
Ханьсаж нэг давхиал үзий
Хийсгэсэн үгсийг нь сараачаад илгээе  Үргэлжлүүлэн унших

Posted in Шүлэг | Tagged | Сэтгэгдэл бичих

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Posted in Шүлэг | 1 Сэтгэгдэл